maandag 31 maart 2014

Kookgekte

Wat een heerlijkheid. Zo'n lenteschoonmaak moest er eens van komen.
De keuken uitgesopt en heringericht. Alles om ruimte te creëren voor mijn kookinspiraties.
Begin januari kochten we het kookboek van Jamie Oliver, Bespaar met Jamie. Na een jaar lang, de kneepjes van het koken voor grote groepen, in de vingers te krijgen. Werd het tijd voor een frisse wind in onze keuken. Die wind is er gekomen. Wat begon als een klein briesje, vormde zich al snel tot een passievolle wervelstorm.
Een aantal jaar geleden, was er ook een periode waarin ik me op het koken stortte. Nu in mijn toch, iet wat, ruimere keuken, heb ik de kookgekte opnieuw herontdekt. Wat wil je nog meer met acht monden om te vullen. Waarbij alles elke keer opgaat. Ze me met complimenten overladen. Ik voel we een ware keukenprinses     
Ontvang de lof, koninklijk waardig. Keer op keer verwijzend, naar Jamie, om hem deel te laten zijn van de eer. Momenteel laat ik Jamie iets meer los. Geïnspireerd door de diverse smaken die uit mijn keuken zijn gekomen. Experimenteer ik erop los. Met succes. De lof is er niet minder om. Inmiddels vaste klant bij de onze 'Turk' in het dorp. Bijna wekelijks op de zwarte markt te vinden, om specerijen in te slaan. Bijna alle, kant en klare, pakjes zijn de keuken uit. De smaken voeg ik zelf toe aan de sausen. Currypasta's maak ik in een handomdraai in mijn, oh zo geweldige, keukenmachine.
Ook de keukenmachine is, bijna tegelijk met Jamie, ons huis binnen gekomen. 
Het hele bespaar verhaal heb ik wel overboord gegooid. Het boek van Jamie is gebaseerd op kliekjes vlees, en met mijn tafelbezetting, blijven er weinig kliekjes over. Toch nu alle kruiden, wel zo'n beetje, ingeslagen zijn is het ook niet heel veel duurder. De pakjes sausen gaan er hier altijd in dubbele aantallen doorheen. Echt goedkoop is dat ook niet. Dus de keuze is gemakkelijk gemaakt. Wij gaan voor vers. Het leuke is dat we net na de aanschaf van 'bespaar met Jamie' en de keukenmachine, we ook een nieuwe pupil in huis mochten verwelkomen. De tweede dag vertelde hij mij dat hij geen tomaten lust
niet van sla en paprika houdt. Dat hij geen gerechten eet die hij niet kent. Of daar rekening mee gehouden kon worden. Ahum, daar sta je dan, net wakker gekust, door je herontdekte kookpassie. Het antwoord was simpel. Nee, daar kunnen we geen rekening mee houden. Maar we hebben één regel. De ultieme regel trouwens voor elk gezin. Je mag er, bij elke maaltijd, één ingrediënt uithalen. Het werkt als een trein. Bij bijna elke maaltijd zie ik hem schuiven op zijn bord. Laats zat ik me te verkneuteren in de keuken. Wat een voorpret, bij het maken van de visschotel. Een enorme lading tomaten ging erin te samen met een lading paprika. Het leven bestaat uit keuzes maken. Even schoot ik Jonathan aan, samen moesten we enorm lachen. Toen we hem bij het eten zagen schuiven op zijn bord, wisselde wat blikken met elkaar. Geweldig toch, hij koos ervoor de tomaten te verwijderen. Voeg er extra ingrediënten aan toe en ze moeten wel iets van groente eten. Het grappigst is eigenlijk nog dat hij, de eerste drie weken bij ons, geen dag hetzelfde gegeten heeft. De arme jongen. Vandaar ook dat zijn compliment,  ergens in de afgelopen week, een absolute vonk was. Zo tijdens het eten vertelde hij; 'eigenlijk heb ik hier nog nooit iets vies gegeten, behalve de fruitpizza.' Vol verbazing herhaalde Jonathan en ik in koor; 'Fruitpizza?' De fruitpizza, bleek achteraf, kwam niet uit onze keuken. Gatver, ik moet er niet aan denken. Zo kon ik zijn compliment als een vonkje in mijn hart sluiten. Met die gedachte was de lenteschoonmaak ook een klein vonkje. Zo als altijd, bij een herinrichtingsproject, blijven er twee laatjes over. Die moet ik van de week nog even uitzoeken. Maar dat mag de pret niet drukken ik ben enorm blij met mijn keukenprinses waardige kookpaleisje.De foto's geven een impressie weer, van mijn nostalgische keuken. Zelf blijf ik keer op keer onder de indruk van al dat lekkers wat er uit dat keukentje komt. Misschien durven de kinderen niet geheel eerlijk te zijn en kunnen ze zich vinden het het volgende gedicht/lied:

De keukenprinses  
Er zijn vrouwen die doen het met tegenzin.
Er zijn vrouwen die vinden het fijn.
Mijn moeder doet het met veel plezier,
Wat zal pa daar gelukkig mee zijn!

Mijn moeder is een beste vrouw,
maar koken kan ze niet,
Ze maakt voor ons radijsjes klaar
en noemt dat rooie biet.
En aardappels als kiezelsteen
of juist gekookt tot moes.
Mijn moeder is een beste vrouw,
het is gewoon een snoes.
 
Er zijn vrouwen die doen het met tegenzin.
Er zijn vrouwen die vinden het fijn.
Mijn moeder doet het met veel plezier,
Wat zal pa daar gelukkig mee zijn!
 
Het hele huis dat walmt en rookt
als ma weer bezig is.
Het lijkt een middelgrote brand,
dan braadt ze vlees of vis,
Dikwijls rukt de brandweer uit,
rijdt gillend door de stad.
Mijn moeder is een beste vrouw,
het is gewoon een schat.

 Er zijn vrouwen die doen het met tegenzin.
Er zijn vrouwen die vinden het fijn.
Mijn moeder doet het met veel plezier,
Wat zal pa daar gelukkig mee zijn!
 
Andijvie maakt ze aan met zand.
Bij sla serveert ze slak.
Die eten we met huis en al,
dat verteer je met gemak.
Je krijgt een ei van schokbeton,
dat maakt een hakmes bot.
Mijn moeder is een beste vrouw,
het is gewoon een dot.

 Er zijn vrouwen die doen het met tegenzin.
Er zijn vrouwen die vinden het fijn.
Mijn moeder doet het met veel plezier,
Wat zal pa daar gelukkig mee zijn!
 
Soms maakt ze rijst met kouseband.
(Ze is zo artistiek).
De rijst is vaak nog taaier dan
de stukken elastiek.
Niet alles wat mijn moeder kookt,
smaakt ons even fijn.
Maar de nasmaak krijg je makkelijk weg
met zeep en terpentijn.
 
 -Hans Dorrestijn.

Liefs Priscilla




Geen opmerkingen:

Een reactie posten