donderdag 3 april 2014

Vriendinnen

In januari bedacht ik een plan. Naast de vaas (beschreven in één van mij vorige post) en het vastleggen van de kleine vonkjes had ik nog een ander idee. Een idee om de menselijke vonkjes te
koesteren. De menselijke vonkjes in de vorm van vriendinnen. Vriendinnen die als vonkjes in mijn leven zijn. De tijd heeft me geleerd dat vriendschap van groot belang is. Op hoogte punten in mijn leven waren ze daar. Vrienden om mijn blijdschap mee te delen. Om samen mee te genieten van de geweldige dingen die er plaats vonden. Die momenten koester ik en zijn belangrijk. Daar kijk ik met veel plezier op terug. Maar door de jaren heen zijn er ook de nodige stormen geweest. Momenten van verdriet en wanhoop. Waar ik me afvroeg; hoe nu verder. Waarom moest dit gebeuren. Deze tijden heb ik ook regelmatig met vriendinnen doorgemaakt. Kreeg ik, op het juiste moment, een belletje. Gewoon omdat die ene vriendin aan me dacht. De moeite nam om naar me te luisteren. Me te steunen, er voor me te zijn. Die momenten staan in mijn geheugen gegrift. Als vonkjes die de donkerste momenten even deden oplichten. Vrienden zijn de familie die jezelf uitkiest, dat is een spreuk die je wel vaker hoort. Zelf ben ik gek op familie. Ik blijf dat een fascinerend iets vinden. Hoe je leven ook loopt. Welke keuzes je ook maakt. Je blijft verbonden aan je familie. Waar je ook naar toevlucht, je kan niet weglopen van je stamboom. Je naam staat erop geschreven. Of je het nu leuk vind of niet. Er blijft zelfs tot na je dood een onzichtbaar lijntje bestaan met je familie. Zelf voel ik me geregeld een vreemde eend. Beetje alsof ik vanaf een afstandje meedoe. Ik ben mijn weg gegaan. Door mijn jeugd heb ik behoorlijk moeten knokken. Dit om ervoor te zorgen dat mijn verleden niet mijn toekomst zou bepalen. Daardoor ben ik misschien, in de ogen van sommige familieleden, wat vreemd. Anders, zullen we maar zeggen. Toch houd ik veel van mijn familie. Ik volg van alles op Facebook. Inderdaad letterlijk vanaf een afstandje. Daar geniet ik van. Want ik wil graag op de hoogte blijven van de gebeurtenissen van mijn familie. Hoe je het ook went of keert, ze horen bij mij en ik bij hun. Familie is dus, al zeg ik het zelf, iets heel bijzonders. Ik hoop werkelijk dat mijn eigen kinderen op een andere manier daarmee om leren gaan. Dat ze samen een hechte band hebben. Tevens met ons als papa en mama. Doordat mijn familie iets meer op een afstand verblijft, zijn mijn vrienden en vriendinnen zo immens belangrijk. Ze zijn werkelijk de familie die ik zelf mocht uitkiezen. Sommige ken ik al jaren, die vriendschappen hebben eeuwigheidswaarde. Daarvan weet ik met hun wordt ik oud. Altijd zal er, net als bij de stamboom, een lijntje blijven. Die vrienden hebben me op mijn mooiste maar ook op mijn donkerste momenten gezien. Nog steeds willen ze mijn vrienden zijn. Tevens zijn er vriendschappen die nog maar jong zijn. Daarom niet minder bijzonder. Het afgelopen jaar zijn er vriendinnen toegevoegd, waar ik enorm dankbaar voor ben. Nu, terugkomend op het idee, wilde ik elke maand één vriendin een kaart sturen. Een kaartje om ze te laten weten dat ze bijzonder voor me zijn. Dat ik dankbaar ben, dat ze hun vriendschap met mij willen delen. Bijzonder idee toch? Net als bij het neerzetten van de vaas, is het nooit te laat om met het versturen van kaarten te beginnen. Hoewel het inmiddels al april is. Maand vier om precies te zijn. Is er nog geen kaart de deur uit gegaan. Een mooi moment dus om dat te gaan doen. Morgen breng ik er vier naar de brievenbus. Gewoon om eens vier vriendinnen te verrassen. Ze te vertellen dat ze een vonkje zijn. Daarna zal ik netjes, zoals afgesproken met mezelf, maandelijks een vriendin verblijden. Want wat is er nu leuker. Een echt papieren kaartje in de brievenbus. Ik ga vanavond dus maar eens in een echte pen klimmen. Daarbij sluit ik af met dit prachtige gedicht.

Ergens tussen droom en daad,
een parel zijn in het kwadraat
nieuwe tijden,nieuw begin
echo van joviaal gespin.
Vriendschap rijg je kraal na kraal
de liefde hierdoor maakt de mens totaal.

Liefs Priscilla

Geen opmerkingen:

Een reactie posten