maandag 5 januari 2015

Lief zijn, anno 2015!

Terwijl een ieder goede voornemens heeft gemaakt. De gezondheidsreclames je om de oren vliegen.
Je pas echt goed bezig bent wanneer je sportdoelen hebt gesteld. Gezonde drankjes uit je blender tovert. Bereidt ben nu echt een paar kilo's te verliezen. Of je doelen na gaat streven. Want 2015 gaat het jaar zijn dat je succesvol bent. Stopt met roken, minder gaat drinken. Het jaar waarin je, je grote liefde gaat vinden. Je, je studie afrond of nu echt die promotie gaat krijgen.

Het nieuwe jaar ga je in vol met prachtige doelen. 'To do' lijstjes om je hoofd bij te laten tollen. Het gaat het jaar der jaren worden. Het afgelopen jaar was verschrikkelijk of best aardig. Maar het komende jaar gaan je dromen uitkomen. Gaan alle beloftes in vervulling. Door een roze bril zien we de toekomst tegemoet. Dromen we weg bij al die geromantiseerde hoogtepunt momenten.

Prima ik doe het elk jaar weer maar dit jaar heb ik maar een doel voor mezelf gesteld.
Het komt misschien wat klein denkend over. Alsof ik niet meer durf te geloven in dromen. In een jaar dat ons jaar gaat worden. Ik moet ook bekennen dat 2014 nou niet echt gebracht heeft, wat ik er van hoopte. Maar toch dat is het niet. Ik kies namelijk, ondanks de teleurstellingen, om te blijven dromen. Te blijven hopen en te geloven dat 2015 een prachtig jaar gaat worden. Maar ik ga niets van mezelf eisen dit jaar. Geen persoonlijke doelen stellen. Ik droom nog steeds van die marathon maar ik zeg niet dat ik die dit jaar ga lopen. Nee dit jaar doe ik maar een ding. Eis ik iets uitzonderlijks van mezelf. Iets wat ik nog niet eerder gedaan heb. Een voornemen waarvan ik dacht dat het een voornemen voor softies was.

Mijn voornemen voor 2015 is; Dat ik liever ga zijn. Liever voor mezelf!
Zo het is eruit. Dat is mijn doel. Mijn verlangen.
En ik kan je vertellen het is me een uitdaging.
Ik ga meer koekjes bakken. Vaker kleding kopen. Nu toch echt een keer een overbodige tas aanschaffen. Wat dacht je van een ketting? Ik ga uitgebreid voor mezelf koken, en voor mijn gezin natuurlijk. Ik ga meer met vrienden uiteten. Meer avondjes erop uit.
Ik ga het gehele oeuvre van Harry Mulisch in mijn kast uitstallen. Ik ga schrijven over wat ik maar wil. Ik ga zo nu en dan even stil staan en genieten van het prachtige uitzicht dat de boerderij me geeft. Ik ga me tuin vol zetten met pluimhortensia's. Ik ga heel hard lachen om stomme grappen.
Ik ga een keer midden op straat mijn vent vast pakken en hem eens flink zoenen. Op het strand een dansje wagen. Ik ga de was laten staan. Een keer niet stofzuigen. Overdag een film kijken of nog beter een boek lezen. Ja, ik ga heel lief zijn voor mijn eigen persoon.
Want hoe egoïstisch het ook klinkt, dat zou zomaar de sleutel kunnen zijn. De sleutel om meer te genieten van mijn geweldige gezin. Van alles wat wij de afgelopen jaren hebben opgebouwd. Van de plek waar we wonen. Dan hoeft het plaatje niet geheel perfect te zijn. Maar door minder van mezelf te eisen, eis ik ook minder van mijn omgeving.

Leer ik te genieten van ruzie makende kinderen. Van planningen die in de soep lopen. Van water dat de voortent binnen stroomt. Van eten dat aanbrand. Van ouders die je niet zo aardig vinden. Van kinderen die liever niet bij jou zijn, maar gewoon bij hun eigen papa en mama. Van tiener gevloek. Van borden die kapot vallen. Van puistjes en beginnende rimpels. Van pluizig haar en grijze plukken.
Nou ik overdrijf weer iets. Want of ik echt van dat alles ga genieten is wel heel rooskleurig ingeschat. Maar misschien voelt het dan dit jaar niet meer zo als falen. Maar gewoon als 'part of the deal'.

En wanneer ik het falen dan achter me kan laten, kan ik gaan stralen. Kan ik de zon zien schijnen. Kan ik nieuwe dromen ontvangen. Nieuwe vergezichten zien. Kan ik de deuren vinden, die wachten om geopend te worden. Kan ik parels ontdekken in weggegooide schelpen. Kan ik eindelijk zijn wie ik ben.

Dus ik begin bij het begin. Lief zijn voor mezelf. Tada, Jamie I love you. Morgen ren ik naar de winkel voor jouw nieuwe boek. Want jij helpt mij bij deze uitdaging. Kan ik voor mezelf eens iets uitzonderlijks op tafel zetten. Nieuwe favoriete gerechten ontdekken. Samen met mij gezin de keuken in duiken. Om daarna onze vingers af te likken.
Mmm, Its gonne be a good year. I just know.
En om er nog een schepje boven op te doen laat ik de grootmeester spreken:

Geniaal is hij die onbevangen en met een haast kinderlijke blik in de wereld staat. -Harry Mullisch

Liefs Priscilla





Geen opmerkingen:

Een reactie posten