dinsdag 2 augustus 2016

met volle angst vooruit

De dagen vliegen voorbij. Een zomer vol dimensie, met elke week een andere samenstelling kinderen om voor te zorgen. Maar wat is het genieten. De kinderen spelen en spelen de gehele dag, gaan laat naar bed en slapen uit. Zodra de zon schijnt trekken we erop uit, verzamelen we vonkjes, die we bij onze herinneringen voegen.
Deze break had ik nodig, de stress uit mijn lijf. Ik kom tot rust en kan het opgejaagde gevoel loslaten. Zijn in het hier en nu, volop genieten van de kinderen en elkaar.

In mijn hoofd durf ik nu gedachtes toe te laten die me helpen in mijn zoektocht. Ik durf mezelf vragen te stellen waarvan ik nooit dacht dat het mocht. Ik kijk terug op de reis die ik tot nu toe heb afgelegd, in het avontuur genaamd mijn leven. Kom tot de conclusie dat veel van de keuzes die ik gemaakt heb, gemaakt zijn doordat ik in kaders dacht. Mijn gedachten in de greep waren van een ideologie, een religie, die vrijheid verkondigt maar wel degelijk beklemmend is. Zo stel ik vragen, die ingaan tegen dat waar ik voor sta, die me doen schudden, maar waarvan ik ervaar dat ik die vragen moet stellen.
Wanneer ik zoek met heel mijn hart dan zal ik vinden, dan zal ik ontdekken en ontmoeten. Met dat vertrouwen vervolg ik mijn reis, in mijn hart maak ik mijn plannen, ik ga met volle angst vooruit, mijn voetstappen volgend op de weg die ik moet gaan.
Met mijn grote liefde wacht ik op het perron, een blanco kaartje in de hand, reizen we naar een onontdekt gebied. Gaan we beleven en ervaren, zegeningen tellen, vonkjes sparen.

We weigeren ons te storten in een nieuw iets, dat het dan zou moeten zijn. We gaan rustig aan de tijd nemen, verbinden met mensen waarvan we houden. Oude vrienden, nieuwe vrienden, vrienden voor het leven. Een avonturier dat ben ik nooit geweest toch spreekt dit avontuur mij aan. Soms doe ik even mijn ogen dicht en leun ik stevig tegen Jonathan aan. Kijk ik hem in zijn ogen om wat van zijn moed te proeven, zodat ook ik weer verder durf te stappen. Deze reis geeft me energie maakt me bewust van de vergankelijkheid van het bestaan. Mijn kleintjes worden zo snel groot, ik wil niet opgaan in iets waardoor ik er niet volkomen voor hen kan zijn. Nee ik wil genieten, vandaag, gisteren en morgen. Andere inspireren om te ontdekken, keuzes te maken, om eindelijk te zijn wie ze bedoelt zijn om te zijn.

Blote voeten
Wilde haren
Ik wil avonturen sparen
                     -lief leven

Liefs Pris

ps: de zin "met volle angst vooruit" is ook een prachttekst van 'lief leven', ze hebben prachtige zinnetjes die je hart raken. 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten