donderdag 15 september 2016

Mijn naaktheid

Ineens, alsof je voor de spiegel staat onder het felle licht van een TL-buis. Niets dat je kan verhullen, naakt, elke afwijking, elke rimpel, vetrandje, litteken, blauwe plek, elke misvorming is zichtbaar. Je wordt geconfronteerd met je naakte zelf op de minst elegante wijze. Geen lapje stof om iets mee te bedekken, hier moet je het meedoen. Kijkend naar jezelf in het volle licht zal je moeten accepteren dat dit het is, hiermee moet je dealen, hiervan zal je uiteindelijk moeten gaan houden.

Ik huil, bij de aanblik van mezelf, ik ben in mijn zoektocht tot een vreselijke ontdekking gekomen. Dat ik al die jaren eigenlijk een hooghartig, neerkijkend en veroordelend persoon ben geweest. Een arrogant mens, die neerkeek op een ieder die niet net als mij het ware geloof aanhing. Het steekt me, het doet pijn in mijn hart, dit besef dat ik altijd alleen maar bezig was, mensen te inspireren, het geloof zo te beleven als ik het beleefde. Ik sprak natuurlijk niet zo, dat is niet de taal die je uit dient te slaan. Maar als overtuigend christen,van toch wel een van de profetische bewegingen in dit land, had ik de waarheid in pacht. Ging ik gesprekken aan met niet gelovige, christenen die niet zo profetisch georiënteerd waren, anders denkende, luisterde naar hun verhalen, maar altijd op een wijze om daar dan op in te haken en te getuigen van mijn waarheid.

Niet echt op een socratische wijze. De dialoog ging ik aan, niet echt om te luisteren. Niet met een houding zelf ook iets te leren. Ik luisterde om uiteindelijk mijn eigen standpunt te kunnen maken. Om eerlijk te zijn ben ik misselijk geworden van mezelf, ben ik tot de ontdekking gekomen, dat christenen een van de meest veroordelende wezens op aarde zijn. Een volk dat neerkijkt, zich beter voelt, alleen maar binnen zijn eigen kaders kan denken en nooit echt oprecht interesse toont.
Afijn hier ben ik opnieuw te veroordelend bezig, val ik direct in oude gewoontes, want hoe kan ik de gehele christelijke bevolking over één kamp scheren? Laat ik het bij mezelf houden, dit is mijn verhaal, deze gruwelijke ontdekking heb ik over mezelf gedaan, temidden van een groot licht dat op me scheen. Dat me ziel belichte en me met schaamte overspoelde, het liefst deed ik het licht snel uit. In het licht van een schemerlampje was het nog wel om aan te zien, maar in dat heldere schijnsel, kon ik alleen maar huilen. Onmiddellijk is daar mijn natuurlijke vluchtinstinct, ik wil wegrennen en deze ontdekking negeren, maar ik heb besloten te blijven staan.
Mijn besluit staat vast ik zal ermee moeten dealen. Ik heb een keuze gemaakt om alles wat ik op mijn ontdekkingstocht tegenkomt, mooi of lelijk, goed of fout, te accepteren en onder ogen komen. Reflecteren, doorzetten en mezelf bevrijden, van datgene wat niet langer meer bij mij hoort.

In Frankrijk oefen ik voor het eerst, met een heel bijzonder stel (die een levenswijze aanhangt, waar ik een maand daarvoor nog een religieuze weerstand tegen had gevoeld) om een socratische dialoog aan te gaan. Ik luister en vraag door, mag mijn verhaal vertellen, en met ze vieren inspireren we elkaar. We leren van elkaar en ik ben dankbaar dat ik dit keer, niet alleen maar daar zat om iets te brengen. Maar dat ik kon ontvangen, dat ik een stukje dichter bij de kern ben gekomen. Dat ik iets van mezelf af heb kunnen leggen en dat ik mag leren te luisteren, naar dat wat de Schepping mij te vertellen heeft. Dat ik Gods grootheid kan zien, buiten de christelijke kaders, dat ik harten mag leren kennen, zielen mag ontmoeten, die op een zoektocht zijn in het leven. Die oprecht een weg bewandelen, om net als mij, uiteindelijk uit te komen, in de hoop te vinden, dat wat de reden van het bestaan is. Om te ontdekken de blauwdruk, die al geschreven was nog voordat een dag ervan bestond. Wie zoekt zal uiteindelijk vinden en voor wie klopt zal uiteindelijk opengedaan worden. Zij die echt oprecht zoekende zijn, zullen ontdekken de mysteries die voor het blote oog verborgen blijven.

The only true wisdom is to know that you know nothing. -Socrates

Liefs Pris


2 opmerkingen:

  1. Kwetsbaar, mooi beschreven. Herkenning ook wel. Klinkt als rouwverwerking; iets kwijt zijn geraakt. Maar ook herontdekken en hervinden.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Sprak Socrates engels ? ;)
    Mooi stuk, kan ik me goed in vinden

    BeantwoordenVerwijderen