zondag 2 oktober 2016

De held in mijn eigen verhaal

Ons leven is een constante cycles van crisis en euforie. Het is aan ons om een manier te vinden, hoe een held te worden in ons eigen verhaal. De worsteling met onze angsten aan te gaan, ze niet te overschreeuwen en niet net doen alsof de uitdaging er niet is. We moeten de draak in de ogen kijken. We moeten hem verslaan om de prinses als beloning te kunnen ontvangen. Pas dan kunnen we terugkeren, naar het huis van ons gewone leven, met de euforie van de overwinning, om te wachten tot een nieuwe draak zich aandient.

Mijn blog 'kleinevonkjes' is ontstaan in een periode die zwaar voor mij was. Ik had het pittig met mijn draai te vinden in een leven samen met kinderen met ernstige gedragsproblemen. Om dagelijks met dat leed geconfronteerd te worden, in een huis te wonen, met kinderen die het uiterste van mij vroegen. Dat was een moeilijke uitdaging, het vroeg alles van me en nog steeds leef ik met de dagelijkse realiteit van de balans zoeken tussen genieten en de moeilijkheden die erop me afkomen.
Na aanmoedigen van Jonathan, heb ik mijn blog gerealiseerd. Om mezelf en anderen te inspireren, in het dagelijks leven, vonkjes te herkennen. 

Door de jaren heen is mijn blog steeds persoonlijker geworden en neem ik mijn lezers mee op reis, door mijn eigen worstelingen. Hoop ik anderen te inspireren om net als mij, ondanks dat het leven komt zoals het komt, te blijven genieten. Van iemand die haar diepste gevoelens overschreeuwde, ben ik verandert in iemand die, met een lijf dat soms trilt van angst, de confrontatie aangaat met haar verborgen ik. Soms bezorgt het me nachtmerries, maar ondanks de angst voel ik een steeds groter wordend vonkje in mijn buik. 

En om eerlijk te zijn is mijn leven nog steeds niet perfect. Ik ben tot de conclusies gekomen dat het ook nooit perfect zal zijn. Dat er altijd opnieuw, een nieuwe crisis op mij wacht. Een uitdaging om mij uit de sleur van alle dag te halen. Leed dat mij de kans gunt om mijn heldenmoed te tonen. Vele die mijn blog lezen kennen mij verhaal niet, weten niet de uitdagingen waar ik als klein meisje voor heb gestaan. Ze zien mij als een vrouw die haar mannetje staat, maar weten niet van alle draken die ik heb moeten verslaan, om te zijn wie ik nu ben.
Maar op een moment in mijn leven heb ik ervoor gekozen, mijn eigen verhaal te gaan leven. Om de pijn en het verdriet te omarmen en vonkjes te verzamelen. Soms is het een keus die ik dagelijks moet maken, af en toe gaan er weken voorbij dat er een vonkjes regen op mij neerdaalt en dat ik alleen maar kan stralen en genieten. 

Mijn blog is er om die vonkjes te verspreiden, om andere helden, moed te geven, zodat ze eindelijk hun verhaal gaan leven. Niet heel ver van nu start ik met Bureau Levensvonk. Daarmee hoop ik nog meer harnassen op te kunnen poetsen. Paarden op te zadelen en zwaarden te dragen om de helden in wording levenskracht te geven. Ze richting hun draken aan te moedigen, zodat ze de prinses, hun niet geworden dromen, kunnen ontvangen. Om ondanks de steeds terugkomende crisis, de uitdaging aan te gaan, want het is aan ons om, ondanks imperfectie, gewoon ons verhaal te gaan leven.

Out of suffering have emerged the strongest souls; the most massive characters are seared with scars. -Kahlil Gibran

Liefs Pris

Geen opmerkingen:

Een reactie posten