maandag 31 oktober 2016

vijfhonderdjaar van vrijheidsstrijd

Het is koud, de wind waait guur door de straten. In het donker verschijnt een figuur, hij sluipt langzaam richting de deur van de kerk. Even kijkt hij om, de spanning is voelbaar in de atmosfeer. Dit moment brengt een beweging opgang, een geestelijke dreun, de hemelen schokken ervan. Met een paar slagen, nagelt Martin Luther, deze dag, over een jaar vijfhonderd jaar geleden, zijn 95 stellingen, aan de deur van de Slotkerk te Wittenberg.

Een daad waar moed voor nodig was. Hij wilde hiermee de wantoestanden aan de kaak stellen, en dat lukte hem. Dit moment was nog maar het begin, niets in vergelijking met de moedige keuzes die Martin Luther verder in zijn leven moest maken. Toen hij de stellingen aan de muur nagelde, wilde hij niet zozeer het gevecht aangaan met het instituut dat hem voedde, hem gemaakt had tot wie hij was. Maar uiteindelijk kon hij niet anders dan wel daadwerkelijk te confronteren, daarom zal 31 oktober 1517, het begin van de reformatie kenmerken.

Hij zette zijn leven op het spel, om zijn tijdgenoten in vrijheid te laten wandelen. Hij vocht tegen de onderdrukking van het gewone volk, hij was gedreven en wilde de bijbel leesbaar maken voor iedereen. Hij bevrijde vele monniken en nonnen, waaronder zijn vrouw, met gevaar voor eigenleven, uit de kloosters van die tijd.
Martin Luther is voor mij een held, ik ben onder de indruk van zijn strijdvaardigheid. Wat hij teweeg heeft gebracht, daar plukken wij vandaag de dag nog de vruchten van. Soms zou ik willen, dat ik net zoveel lef had als hij. Dat ik niet alleen los liet en weg stapte, maar juist durfde te confronteren.
Mijn ontdekkingen kenbaar te maken aan wie het horen wilt. Maar ik ben niet zo moedig, ik ervaar niet dat ik die weg moet gaan, ik durf het niet. Ik stapte weg uit de veiligheid van de kerk, ik zoek mijn weg, maar laat los het gene waar ik niet meer in geloof.
Zijn leven stond op het spel, ik heb al geen zin om de confrontatie met roddel en laster aan te gaan. Vele reformatoren zijn gestorven in de strijd naar vrijheid. Tijdens de reis van wegkomen van de onderdrukking en misbruik vanuit het kerkelijke instituut. Mijn reis is hiermee niet te vergelijken, het is een stille tocht in mijn eigen ziel, ontdekkend hoe het spirituele, het kerkelijke, nu voor mij invulling moet krijgen. Ik koester de wijsheden die deze helden ons hebben nagelaten, laat me erdoor inspireren. Want de woorden die zij hebben opgeschreven, helpen ook mij vandaag de dag, in mijn zoektocht naar werkelijk vrij zijn.

Vandaag sta ik stil en eer ik mijn grote voorbeeld. Ben ik dankbaar voor geloofshelden, die de weg zijn gegaan. Besef ik me opnieuw, dat we vandaag de dag, een belachelijke strijd voeren. We hebben het zo zwaar, binnen onze kaders. Hebben allemaal een mening maar durven niet daadwerkelijk te confronteren. We raken teleurgesteld voelen ons verraden, vechten om een plek, in een setting die veel te klein is voor ons allemaal. Het concept van de reformatie voerde zoveel verder dan een kerkelijke strijd. Het had gevolgen voor de gehele samenleving. Het was van groots belang voor ieder individu die leefde, in dat tijdperk van duisternis.
Martin Luther, ik maak een diepe buiging en sta stil bij bijna, vijfhonderdjaar van vrijheidsstrijd. Vandaag vier ik mijn eigen loskomen van, kijk ik met een open vizier, naar de toekomst. Ik ga zoeken in mijn ziel, stel me open voordat wat komt, vier het leven temidden van imperfectie. Want ik mag vrij zijn.

All who call on God in true faith, earnestly from the heart, wil certainly be heard, and will receive what they have asked and desired. -Martin Luther

Liefs Pris


Geen opmerkingen:

Een reactie posten