donderdag 14 september 2017

Depressie

De duisternis doet zijn intrede en knaagt diep van binnen. Donkere wolken pakken samen en dalen neer rondom mij. Gehuld te midden van mist worstel ik om uit dit weemoedige gevoel te komen. Het gevoel van niet goed genoeg, van altijd net tekort. Een gevecht met mijn innerlijke wezen, de strijd tegen een negatief gevoel dat ik niet zou mogen voelen, maakt dat de negatieve spiraal me nog sneller naar beneden trekt.
Wanhoop, intense pijn, teleurstelling en verdriet. In de mensheid, in de wereld, in mezelf en alles om me heen. Een pikzwarte laag van depressie waartegen ik moedeloos ten strijde trek. Ik zou gelukkig moeten zijn, me goed moeten voelen, ik zou toch moeten genieten van alles wat ik heb. Die worsteling zorgt dat ik mezelf steeds meer zie als een ellendig verwend nest voor wie nooit iets goed genoeg is.

Lief mooi mens stop te strijden. Stop met te vinden dat je, je zo niet mag voelen. Stop met het verbergen van die diepe pijn en accepteer het proces. Nodig je gevoelens uit, nodig al die negatieve gedachten eens uit voor een kopje koffie. Kijk ze eens recht in de ogen. Want hoe je ook vecht en hoe zeer je ook vindt dat je, je niet zo zou mogen voelen. De realiteit laat iets anders zien. Want keer op keer is daar dezelfde strijd en eerlijk waar wie probeer je voor de gek te houden? De buitenwereld, je God of misschien toch gewoon jezelf? Ren toch niet weg voordat wat je voelt, accepteer het en leer daar vanuit leven. Overschreeuwen helpt je niet, kom het onderogen en vanuit daar zal je leren leven. Vanuit die plek zal je leren vliegen, leren opstijgen met vleugels van arenden.

Pak iemands hand, sluit voor een moment je ogen. Luister naar je hart zonder oordeel. En leef in het nu, te midden van de donkere dagen. Geniet van de vonkjes die doorbreken. Op de plek van je wonden zal het licht binnendringen. Zal je stralen temidden van puin.

The guest house

This being human is a guest house.
Every morning a new arrival.

A joy, a depression, a meanness,
some momentary awareness comes
as a unexpected visitor.

Welcome and entertain them all!
Even if they're a crowd of sorrows, 
who violently sweep your house
empty of its furniture,
still, treat each guest honorably.
He may be clearing you out
for some new delight. 

The dark thought, the shame, the malice,
meet them at the door laughing,
and invite them in.

Be grateful for whoever comes, 
because each has been sent
as a guide from beyond 
    -Mewlana Jalaluddin Rumi 

Liefs Pris

Geen opmerkingen:

Een reactie posten