donderdag 14 juni 2018

Stilte Koning


Een donkere wolk vult de kamer. Als een dikke laag mist hangt het om hem heen. Met stilzwijgen omhuld hij zich. Hij is een vesting omringt door een stilte leger. Het doen alsof het hem niet raakt, het negeren van de situatie, van andere personen om hem heen heeft hij tot in perfectie verfijnt. 
En terwijl hij zijn rol uitspeelt, lopen de figuranten op eieren. Alle spelers hebben er last van, iedereen op het toneel voelt zich ongemakkelijk. Schreeuwde hij maar, ging hij het gevecht maar aan. Dan zou iedereen weten wat te moeten doen, dan hadden ze kans te stralen in een rol van verdediging. Maar dat doet hij niet, hij is alleen maar stil en trekt zijn neusje parmantig in de lucht.

Hechtingsproblemen uiten zich in verschillende vormen. We hebben de vechters, de stampers, de slopers, de pesters en de stelers. Maar er zijn ook de ijsprinsessen, de stille muizen met blikken die bijna dodelijk zijn. En vooral die groep van stilte koningen zijn moeilijk te overmeesteren. Ze stellen je op de proef, testen je uit. Ben jij wel echt te vertrouwen.
Ze drijven je tot wanhoop, roepen gevoelens op van onmacht. Ze vragen het uiterste van je kunnen. Alles zodat ze stukje bij beetje gaten durven te laten vallen in hun muur van vuur. Een mini stapje kom je dichterbij maar voordat je het doorhebt slaan de vlammen opnieuw de hoogte in. Vult die donkeren stilzwijgende wolk opnieuw je huis.

Maar de ervaring heeft je geleerd dat een hele lange adem, jaren van opbouwen, kan helpen het vuur onder controle te krijgen. Dat er kieren ontstaan in de vesting en dat een leven kan veranderen. Dat iemand heel langzaam verbinding durft te zoeken. En hoewel aantrekken en afstoten niet volledig verdwijnt kom je stapje voor stapje verder.

Temidden van rookpluimen houd ik mezelf dat voor ogen. Dat op een dag, op een moment in de tijd, mijn water van geduld, liefde, betrouwbaarheid en expertise het vuur van de wanhoop zal blussen.

Off course I'll hurt you. Ofcourse you'll hurt me. Of course we will hurt each other. But this is the very condition of existence. To become spring, means accepting the risk of winter. To became presence, means accepting the risk of absence.    -The Little Prince, Antoine de Saint-ExupĂ©ry

Liefs Pris

Geen opmerkingen:

Een reactie posten